Po prostu przyjaźń – film wart obejrzenia

Foto: fdb.pl

Zacznę od tego, że rozpoczynający w kinach rok 2017 polski film „Po prostu przyjaźń” nie jest kolejną typową komedią romantyczną pokroju „Planeta singli”, choć obsada może na to wskazywać. Młode pokolenie znanych (głównie z seriali) aktorów, to dziś podstawowy magnes na widza. Któż nie lubi bowiem Magdaleny Różdżki i Macieja Zakościelnego?

Jeśli dodamy do tego jeszcze takie gwiazdki znane z wszelakich mediów (i ubiegłorocznych hitów kinowych, do opisów których linki umieściłem przy nazwisku) jak Agnieszka Więdłocha („Planeta singli”), Bartłomiej Topa („Sługi boże”), Piotr Stramowski („Pitbull. Nowe porządki”) i Marcin Perchuć („7 rzeczy, których nie wiecie o facetach”), to mamy już przepis na potencjalny sukces.

Ale to nie wszystko, od znanych aktorów można dostać oczopląsu. Początkowo każda kolejna scena przynosi nowych bohaterów i po kilkunastu minutach nadal nie wiadomo, jaka jest główna oś tego filmu. A co ważne i charakterystyczne dla tej produkcji, nie da się wyróżnić jednego głównego bohatera. Scenariusz napisano tak, aby wiele postaci odegrało równorzędne, ale jakby drugoplanowe role. Dopiero bliżej połowy filmu wiadomo znacznie więcej o tym, kto kogo i skąd zna – choć nadal nie jest to jedna spójna opowieść, bo nie wszystkie wątki są ze sobą silnie związane – w niektórych przypadkach da się doszukać ledwie zauważalnych nici spajających powiązania między postaciami.

Nie stanowi to jednak żadnego problemu, dzięki tej dużej liczbie bohaterów i kilku wątków przekaz filmu jest głębszy. A jaki? Z początku nie mogłem go w pełni dostrzec, wciąż czekając, kiedy wyłoni się dominujący wątek lub bohater. A okazuje się, że film należało rozpatrywać z wielu punktów widzenia. A dokładniej chodzi o różne aspekty przyjaźni. Bardzo różne i za to chwała twórcy scenariusza – Karolinie Szablewskiej (współodpowiedzialnej za taką produkcję jak „Listy do M.”), bo po wyjściu z kina widz ma sporo przemyśleń głębszych nawet, niż sama dość prosta opowieść zawarta w filmie.

Wracając jeszcze do licznego grona aktorów, których nie jestem tu wszystkich w stanie wymienić, szczególną uwagę warto zwrócić na genialnie zagraną rolę Aliny, w którą wcieliła się Sonia Bohosiewicz. W rolach epizodycznych pojawiają się też tak uznane gwiazdy jak Piotr Frączewski, Anna Polony, Jan Peszek.

O samej treści staram się nie za wiele pisać, ale z pewnością nie jest to przesłodzona komedyjka, choć film dość sympatyczny, sceny kręcone w różnych plenerach w słoneczne dni. Jest też solidna dawka smutnych chwil, które zdecydowanie zaprzeczają cukierkowości, jakiej niektórzy mogą oczekiwać. I dlatego uważam, że warto wybrać się do kina na film „Po prostu przyjaźń”, mimo iż trwa on aż 136 minut.

Film zadebiutował znacznie powyżej przeciętnej, jeśli chodzi o liczbę widzów. W premierowy weekend (uwzględniając seanse przedpremierowe) obejrzało go minimalnie więcej widzów (205 567 osób), niż w przypadku „Planety singli”. To dobry prognostyk, ale biorąc pod uwagę to, że w styczniu i lutym będzie sporo ciekawych premier – to końcowy rezultat może nie dorównać „Planecie singli”, którą obejrzało łącznie prawie 1,9 mln widzów.

Na zakończenie jak zwykle zwiastun filmu, tym razem dobrze zrobiony – nie zdradza za dużo i można go spokojnie obejrzeć przed podjęciem decyzji o obejrzeniu filmu.